سلسله ی ادعیه و اذکار شباروزی پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم

دعای بیدار شدن از خواب و حکمت و تفصیل این دعا

0 41,611

﴿سلسله ی ادعیه و اذکار شباروزی پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم﴾

(بخش دوم):

﴿دعای اول﴾:

⬩﴿دعأ هنگام بلند شدن از خواب﴾:⬩

الْـحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أمَاتَنَا وإلَيْهِ النُّشُور

تمام ستایش‌ها از آنِ الله است که پس از میراندن، ما را زنده کرد و بازگشت به سوى اوست.

حکمت، شرح و تفصیل دعأ:

خواب، نوعی از مرگ است، و زمانی که فرد بخواب میرود روحش در قبضه ی الله سبحانه و تعالی است، که اگر الله تعالی بخواهد آن را دوباره بر جسدِ بنده اش بر نگرداند، فرد از دنیا رفته است، اما، اگر شخص در خواب بمیرد، و روحش را دوباره بر جسدش برنگردانند، به این معنی نیست که دردِ سکراتِ مرگ را که خیلی درد جانگدازی است، احساس نمیکند.

پس، هر باری که از خواب بیدار میشویم، این مرحمت الهی است که روح قبض شده را دو باره بر جسدِ مان بر میگرداند. چنانچه الله سبحانه و تعالی میفرماید:

ٱللَّهُ يَتَوَفَّى ٱلۡأَنفُسَ حِينَ مَوۡتِهَا وَٱلَّتِي لَمۡ تَمُتۡ فِي مَنَامِهَاۖ فَيُمۡسِكُ ٱلَّتِي قَضَىٰ عَلَيۡهَا ٱلۡمَوۡتَ وَيُرۡسِلُ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّى﴾ [الزمر ۴۲].

«الله روح مردم را هنگام مرگشان به تمامى باز مى‌ستاند، و [نيز] روحى را كه در [موقع‌] خوابش نمرده است [قبض مى‌كند]؛ پس آن [نفسى‌] را كه مرگ را بر او واجب كرده نگاه مى‌دارد، و آن ديگر [نفسها] را تا هنگامى معيّن [به سوى زندگى دنيا] بازپس مى‌فرستد.».

و در آيه اى ديگر مى فرمايد:

وَ هُوَ الَّذِي يَتَوَفّاكُمْ بِاللَّيْلِ (انعام ۶۰)

او (خالقی) است كه چون شب به خواب مى رويد شما را مى ميراند.

در اين آيات، هم براى خواب و هم براى مرگ كلمه «توفّى» استعمال شده (یعنی اين، الله سبحانه و تعالی است كه جان آدميان را مى گيرد).

استعمال مشترك کلمه «توفّى» براى خواب و مرگ، بدين سبب است كه در هر دو مورد، تصرفات نفس از بدن قطع مى گردد؛ یعنی روح، هم در حالت خواب و هم در حالت مرگ، تصرفى در بدن ندارد با این تفاوت که بعد از مرگ، روح به بدن باز نمی گردد ولى با بیدار شدن بعد از خواب، روح به بدن بر مى گردد.

كيفيتِ قطع شدن رابطه روح از بدن، در حالت خواب، ضعيف تر و کمتر از حالت قطع شدن این رابطه در حالت مرگ است.

هم در مرگ و هم در خواب، روح از بدن جدا می شود با این تفاوت که در مرگ، رابطه ی روح با جسم به صورت کامل قطع می شود و روح به بدن باز نمی گردد و فرد می میرد اما در خواب این رابطه به صورت کامل قطع نمی شود و علاقه و ارتباط روح و جسم پایدار است و اگر اجل صاحب روح نرسیده باشد، روحش به طور کامل از بدنش قطع ارتباط نکرده، بلکه به بدن باز می گردد.

به هنگام خواب، روح آدمى تعلّق خود را از بدن قطع مى كند و جز حفظِ حيات، همه وابستگى هاى خود را از پيكر انسان بر مى گيرد.

پس، ستایش و حمد در شروع این دعا، بیان بزرگواری الله سبحانه و تعالی می‌باشد و باید دانست که حمد گفتن الله سبحانه و تعالی مقام و منزلت برتری از مدح و شکر گذاری را دارد. یعنی حمد الله تعالی خاص است.

در این دعای نبوی لفظ (النشور)، به معنی برخاستن در قیامت و زنده شدن بعد از مرگ را میدهد و به همین مناسبت برخاستن از خواب، برخاستن از نوعی از مرگ است، ولی اکثریت مردم این را نمیدانند.

رسول اکرم صلی الله علیه وسلم هنگام بیدار شدن از خواب این دعا را می‌خواند که دلالت بر این مطلب دارد که خواب نوعی مرگ به حساب می‌آید، و حکمتِ خواندن این ذکر در اول روز آنست که انسان روزش را با بیان توحید و سخن نیک آغاز نماید.

چون مرگ و زندگی فقط در دست الله متعال است، بنده در هر حال باید پروردگار خویش را ستایش کند.
خواب نیز مرگ نامیده می‌شود ولی کمتر از مرگ واقعی است چرا که در مرگ واقعی روح کاملاً جسم را رها می‌کند.

وجه مشترک خواب و مرگ، رهایی روح از بدن است که از نشانه‌های قدرت الله سبحانه و تعالی و بیانگر ربوبیت وی می‌باشد.

بیدار شدن از خواب دلیل زنده شدن پس از مرگ است، و این همانند خواندن سوره ی الفاتحه در هر نماز (فرض، سنت، نفل) برای استحکام توحید در ضمیر و معنویات انسان است، تا توحید و عقیده اش به ربوبیت و الوهیت، قدرت و کمال او تعالی خالص شود.

احمـــد (عـــــارفی)

👈 ﴿آیا به کانالهای تیلگرام ما پیوسته اید﴾؟

۱- کانال آیا میدانستید:

http://t.me/ayamey

۲- کانال سوال و جواب رقیه ی شرعی:

https://t.me/Ruqeyah

۳- کانال دروس تدبر و تفسیر قرآن کریم:

https://t.me/AJARIFI

.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

13 − نه =