اختلافات خانوادگی و تأثیر منفی آن بالای اطفال

بخش چهارم

0 12,202
آیا میدانستید؟  
﴿اختلافات خانوادگی و تأثیر منفی آن بالای اطفال﴾:
﴿بخش چهارم﴾:
در بخش قبلی خواندیم که در بسا موارد، سرو صدا، و تنش ‌های والدین بخصوص در حضور کودکان شان، موجب بالا رفتن اضطراب، احساس ناامنی و نداشتن آرامش در کودکان می‌شود.
اکثر کودکانی که در معرض اختلافات خانوادگی تنش های والدین قرار دارند، احساس گوش به زنگی ناشی از نگرانی شدید دارند و هر لحظه منتظر اتفاق بد، زد‌‌ و‌ خورد والدین و تنش ‌های شدید بین آنها هستند.
از سوی دیگر، کودکان اعتماد شان را به والدینی که رفتار پرخاشگرانه دارند و منبع خشونت هستند، از دست می دهند و در جامعه نیز با مشکل اعتماد کردن به افراد جامعه مواجه می شوند.
اطفالی که در معرض خشونت های والدین قرار دارند، از هردو طرف و یا از یک طرف، احساس نارضایتی میکنند، و خودشان را بیچاره و مظلوم احساس میکنند:
﴿ مادرم را خوش ندارم، همیشه با پدرم پرخاش میکند، و یا پدرم همیشه با مادرم رویه ی بدی دارد، نمیخواهم پدرم را …﴾
كودكانی كه شاهد خشونت خانگی و به خصوص خشونت بين والدينشان هستند نه نتها بيش از ساير كودكان ممکن است هدف خشونت واقع شوند، بلكه بيش از ساير همسالان شان به مشكلات روحی جدی دچار می‌شوند و در مقياسه با كودكانی كه شاهد خشونت بين والدي نشان نبوده اند، ميزان بروز رفتار های خشن، پرخاشگری و ناآرامی و حتی بزهكاری در آنان بسيار زياد است.
کودکان، پسر و دختر، هردو هدیه ی الهی اند و بایستی برای آنها محیط اسلامی، آنچنانی که شایسته ی پرورش آنها است، مهیا کرد، و آنها را همانگونه ای که معصوم و پاکیزه بدنیا آمده اند، از چشم گرفته، تا گوش و دهن، پا ها و  حتی افکار شات، پاکیزه و معصوم، به پرورش گرفت.
تعبیر قرآن ‌کریم از کودکان به «بخشش‌» و هدیه‌، تعبیری است محبت‌آمیز که در آیه ی ۴۹ سوره شوری می ‌فرماید:
لِّلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ يَهَبُ لِمَن يَشَاءُ إِنَاثًا وَيَهَبُ لِمَن يَشَاءُ الذُّكُورَ (شوری ۴۹)
مالکیّت و حاکمیّت آسمانها و زمین از آن خداست؛ هر چه را بخواهد می‌آفریند؛ به هر کس اراده کند دختر می‌بخشد و به هر کس بخواهد پسر.
بدون شک که، خانواده اولين محيطی است كه كودك رفتارهای اسلامی، اجتماعی، وعقیدتی، را در آن ياد ميگيرد.
كودك در سنین پایین و قبل از رفتن به مکتب، هيچگونه امكان مقايسه بین محیط خانواده با اماکن دیگر را نداشته و خود را تا جایی كه امكان دارد با آنچه در محيط خانوادگي اش می بيند، تطبيق ميدهد.
کودکی که نیاموخته باشد چگونه مشکلاتش را بدون خشونت و با گفتگو حل کند وقتی در رابطه با همسالان خود در مدرسه و خارج از محیط خانه قرار می‌گیرد به احتمال زیاد رفتارهای نامناسب و خشنی از خود بروز خواهد داد.
این رفتارها طرد شدن و حتی در مواقعی اخراج او را از مدرسه به دنبال خواهد داشت.
به مرور این کودک یا نوجوان، تنها در معاشرت با کودکان و نوجوانانی شبیه به خود احساس راحتی خواهد کرد و در نتیجه احتمال جذبش به گروه های خشن و بدسابقه بیشتر می شود.
در چنین شرایطی پیوستن به نهادهای اجتماعی از قبیل مکتب یا تیم های ورزشی دشوار تر شده و بخت یادگیری و بروز رفتارهای درست اجتماعی از او گرفته می شود.
در بعضی از خانواده ها دیده می شود والدین بخصوص مادران برای افزایش قدرت خود، کودکان شان را از خود میسازند.
بدین معنی که، این والدین در مقابل کودکان از همسرشان بدگویی می کنند تا احساس ترحم، دلسوزی و همدلی فرزندان را جلب کنند.
این عمل مادران، اثرات مخربی بر عواطف، و احساسات کودکان باقی می گذارد، زیرا کودک خودش را در شرایطی می بیند که باید بین والدین، یکی را انتخاب کند.
این، بدترین، و ناشایسته ترین عملی است که کودک را به بحران فکری دچار نموده، از اینجا شخصیت دوگانه و کاذبِ وی آغاز میگردد.
این کودک وقتی با مادر همراه می شود، ممکن است مورد خشونت، بی مهری و بی توجهی پدر قرار گیرد.
در مواردی هم کودک برای آن که حس همدلی و توجه مادر را بیشتر جلب کند، به عمد نزد مادر درباره ی پدر بدگویی می کند.
معمولاً این  اطفال در سنینی که باید کودکی کنند، این سنین را از دست می دهند.
این فرزند نه تنها کودکی خود را فراموش می کند، بلکه نقش فرزند والدگونه نیز پیدا می کند.
این فرزند گاهی پدر یا مادر والدینش می شود. این مسائل، فشارهای مضاعفی بر کودکان وارد می کند که عواقب روان شناختی بدی در زندگی این افراد به جا می گذارد.
عواقب اولیه می تواند افزایش سطح اضطراب کودکان باشد، ولی اگر کودک به مدت طولانی در خانواده پرتنش زندگی کند در آینده ممکن است به افسرگی مبتلا شود.
عوارض دیگری مانند شب ادراری، مشکلات رفتاری و اختلالات عادتی هم در این فرزندان دیده می شود، آینده ی این فرزندان تحت تاثیر مشکلات والدین خواهد بود. کودکانی که در جوی پرخاشگرانه بزرگ شده اند، بعد از تشکیل خانواده در برقراری ارتباط با همسرشان نمی توانند نقش متعادلی داشته باشند.
این افراد بسته به این که نسبت به والدین خود چه احساسی دارند، یا شبیه والدین خود می شوند و رفتارهای پرخاشگرانه آنها را ادامه می دهند، یا برعکس جزو افرادی طرفدار تئوری آرامش به هر قیمتی می شوند.
به عبارتی دیگر یا مانند پدر و مادر خود نقش ظالم را بازی می کنند یا نقش مظلوم را.
افراد وقتی در موقعیت مظلوم واقع می شوند هر اتفاقی برایشان بیافتد، هر تنش و مشکلی داشته باشند، بدون قدرت اعتراض، تحمل می کنند تا جو خانه را به هر قیمتی آرام نگه دارند بنابراین چنین افرادی ممکن است در زندگی آینده ی خانوادگی خود نتوانند نقشی بالنده، رو به رشد و متعالی داشته باشند.
آیا کودکان تان را طبق ارشادات اسلامی، پرورش داده اید؟
آیا در مقابل کودکان تان با همسران تان، بار ها تنش های جدی را بمظاهره کشیده اید؟
ضعف اخلاقی، دین گریزی، و بحران فکری جوانان امروز، نتیجه ی تربیتِ دور از ارشادات اسلامی، تنش های خانوادگی، و بی پروائی دیروزِ شما والدین محترم است.
این را بدانید که مردان در برابر تمام اعضای خانواده، از همسر گرفته تا کودکان و نوزادان، از نام گذاری اسلامی گرفته، تا تربیت و پرورش اسلامی، حجاب، نفقه، نهی از منکر و تعلیم و تربیه، مسٔول و جواب گو هستند، و روز محشر ، در مقابل هر کمی و کاستی شان، مورد پرسش و مؤاخذه قرار میگیرند، چون ایشان مدیر و آمر خانه هستند، همانگونه که رسول کریم صلی الله علیه وسلم میفرمایند:
﴿الرجل راعٍ فی أهله ومسؤولٌ عن رعیته﴾ (متفق علیه)
﴿مرد در برابر خانواده خود مسئول است﴾!
پس ای برادر مسلمان، مسٔولیت ات را بدان، و در این کار سستی و سهل انگاری مکن.
عزیزان گرانقدر:
لطفاً این مضامین خیلی مهم و حیاتی را با تمام خانواده، اقارب، دوستان، و همکاران تان شریک سازید، و در رشد فکری، عقیدتی، ایمانی و وجدانی همنوع تان اقلاً یک امر خیری را، مایه ی حصولِ صدقات جاریه ی تان سازید.
جزاکم الله خیراً!
احمد (عــــارفی)
ادامـــه دارد….
پنجشنبه، پنجم جمادی الاول سال ۱۴۳۸
دوم فبروی ۲۰۱۷
https://www.facebook.com/meydanestid
و از طریق گوشی های موبایل!
m.facebook.com/meydanestid

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نه − یک =