گیرم دنیا برای تو باقی بماند، تو برای دنیا باقی نمی مانی!

برباد شدگان

0 1,391

چی بسا انسان ها فریبِ نفس، هوای و شیطان میخورند ، خیر را منع میکنند، شرّ را می پسندند و حتی با درهم و دینار، از بازار فسق و فساد، آن را می خَرند، سپس از همان ﴿فتنه، فساد، فسق و شرّ ﴾ های شیطان زده و نفس پرورِ خویش دفاع هم میکنند.

انسانِ ناچیز و ضعیف این حقیقت بی نهایت مهم را بایستی بداند که:

با وصف اینکه پدر مان ابراهیم علیه السلام، که اولی الامر، و خلیلِ (الله سبحانه و تعالی) بود، دعایش در حقِ پدرش، آذرِ بت تراش، قبول نشد. هدایت نصیبش نشد، و کافر بِمُرد.
نوح علیه السلام، پیامبر و بنده ی شکورِ الله سبحانه و تعالی بود، میخواست پسرش مسلمان شود، و بر عرصه ی کشتی نجات با بقیه خانواده اش بپیوندد، و از عذاب و قهرِ الهی در امان مانَد، ولی نه مسلمان شد و نه هم زنده ماند. بلکه مرگ او را در بلند ترین قُلَّه ی کوه دریافت و جانش را گرفت.
و حتی، خاتم النبیین، رسول کریم صلی الله علیه وسلم، حبیبِ (الله سبحانه و تعالی) ، با وصف اینکه کاکایش در دعوت با او همکاری هم مینمود، دعایش در (هدایت و اسلام آوردنش) مقبول درگاه حق واقع نشد. بر بالین مرگش بنشست و برایش تلقینِ کلمه ی توحید نمود، اما نمیخواست، و نشد.

اما، من و شما را خالق مهربان مان، آنچه را که با دعای پدران مان (ابراهیم علیه السلام، و نوح علیه السلام) ، و (حبیبش)، محمد صلی الله علیه وسلم، در حقِ (پدر، پسر و کاکای شان) اعطأ نکرد، با فضل و مرحمتش، اعطأ نمود و (مسلمان) مان خلق کرد.

نعمتِ اسلام را برای مان اعطأ نمود، از بهترینِ امت ها قرارِ مان داد و بهترین پیامبرش را برای رهنمودِ مان فرستاد و دعوتش را در قلب های مان حک کرد.

پس، چرا انسان این نعمتِ بزرگ را ارج نمیگذارد و برای لحظه ای خوشگذارنی و عیش و نوشِ زود گذرِ دنیوی، در مقابل خالقِ هستی با سلاحی که شیطان او را آراسته است، به جنگ و حرب می ایستد و هی اعلامِ جنگ میکند؟

اینجاست که ناسپاسیِ ﴿اکثریتِمتکبر و مغرور را الله سبحانه و  تعالی در سوره ی غافر بیان میکند:

إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ (غافر ۶۱)

﴿الله تعالی نسبت به مردم، صاحبِ فضل و کرم است؛ ولی بیشتر مردم شکرگزاری نمی‌کنند﴾!

بدون شک که نعمتِ اسلام، بزرگترین نعمتی است که الله سبحانه و تعالی به ما اعطأ نمود و اگر از این نعمتِ بی بدیل محروم بودیم،  در خانواده ی بی دین و کافری بدنیا می آمدیم که دنیا داشتیم ولی آخرت را نه.

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ (اعراف ۴۳)

ستایش، مخصوصِ خالقی است که ما را به این (همه نعمتها) رهنمون شد؛ و اگر الله عزوجل ما را هدایت نکرده بود، ما (به اینها) راه نمی‌یافتیم!

چقدر ناسپاسیم که برای لحظاتی خیلی زود گذرِ دنیا، این همه نعمات بیمانند را نادیده گرفته، ایمان ها را خدشه دار میسازیم، و حتی، بعضی ها با پیروی از (نفس و هوای) به دنیا و اهلِ دونِ دنیا می چسپیم، به خالقِ مان پشت میکنیم، و آخرت را برباد میدهیم. رشته ها وصُله ها را می دریم، ناخُن ها را از گوشت جدا میکنیم، محرمات الهی را می شکنیم، حق را کتمان نموده، در مقابلِ خالق مان برای جنگ می ایستیم؟

اینچنین است عناد و دشمنی انسان خاکی با خالقش. و بدون شک همین خاک، روزی دهنِ یاوه گو و کتمان کننده ی حق را پُر خواهد کرد، بدن های حق ستیز را کرم ها و حشرات خواهند خورد، و روح های ناپاک برای محاسبه در عالَمِ برزخ، در بدترین حالت، جوایزِ اعمال شان را خواهند دید.

احمــد ﴿عــــارفی﴾

یکشنبه ۶ اسد ۱۳۹۸| ۲۵ ذوالقعده ۱۴۴۰
FRI | 28 | JULY | 2019

✧ t.me/ayamey
✧ youtube.com/c/dawatgar
✧ fb.com/meydanestid
✧ www.dawatgar.com

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 × یک =