دعای اصحاب کهف

هــر روز یک آیه

0 19,346
💥 آیا میدانستید؟

👈 ﴿هر روز یک آیه﴾:

برای درس امروز، آیه ای از سوره ی کهف که در آن اصحاب کهف به خالق یکتا برای نجاتِ خویش دعأ و تضرع نمودند، انتخاب نموده ام. الله تعالی در سوره ی کهف میفرماید:

👈 إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا (کهف ۱۰)

زمانی را به خاطر بیاور که آن جوانان به غار پناه بردند، و گفتند: «پروردگارا! ما را از سوی خودت رحمتی عطا کن، و راه نجاتی برای ما فراهم ساز!»

👈 تفسیر آیه ی مبارک:

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ

«آن‌گاه‌ که‌ جوانان‌ به‌سوی‌ غار آرام‌ گرفتند»

★ جوانانی‌ چند از اشراف‌ و شاه‌زادگان‌ که‌ پادشاهی‌ ستمگر از آنان‌ خواست‌ تا به‌ شرک‌ و بت‌پرستی‌ گردن‌ نهند، از اجابت ‌این‌ خواسته‌ ناروا سر باز زده‌ و از بیم‌ غارت‌ ایمان‌ خویش‌ از سوی‌ قوم‌ کافر خود، به‌ غاری‌ پناه‌ بردند.

این را باید دانست‌ که‌ گریز از میان‌ مردم‌ در هنگام‌ رویدادن‌ فتنه‌ها، به‌خاطر حفظ دین ‌خویش‌ امری‌ مشروع‌ است‌ چنان‌که‌ در حدیث‌ شریف‌ آمده‌ است‌:

✧ «نزدیک‌ است ‌دورانی‌ فرابرسد که‌ بهترین‌ مال‌ یکی‌ از شما، گوسفندانی‌ چند باشد که‌ آنها را به‌ قله ‌کوهها و جاهای‌ ریزش‌ باران‌ برده‌ و به‌ این‌ ترتیب‌، با دین‌ خویش‌ از فتنه‌ها می‌گریزد».

پس‌ فقط در این‌ حالت‌، یعنی‌ حالت‌ فتنه‌ است‌ که‌ کناره‌گیری‌ از مردم‌مشروع‌ می‌باشد، نه‌ در غیر آن‌ از حالات‌، زیرا با گوشه‌گیری‌ از مردم‌، جمعه‌ وجماعت‌ها از انسان‌ فوت‌ می‌شود. در حدیث‌ شریف‌ آمده‌ است‌:

✧ «مؤمنی‌ که‌ با مردم‌درمی‌آمیزد و بر آزارشان‌ صبر می‌کند، بهتر از مؤمنی‌ است‌ که‌ با آنان ‌درنمی‌آمیزد و بر آزارشان‌ صبر نمی‌کند».

👈 فَقَالُوافَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً

«پس‌ گفتند: ای‌ پروردگار ما! از جانب‌ خود به‌ ما رحمتی‌ ببخش‌»

جوانان‌ موصوف‌ آن‌گاه‌که‌ به‌ غار وارد شدند؛ به بارگاه الله سبحانه و تعالی دعا نمودند:

بار الها! از نزد خود به‌ ما رحمتی‌ ببخش‌ که‌ مخصوصا از گنجینه‌های‌ رحمت‌ توست‌ و آن ‌عبارت‌ از: آمرزش‌ در آخرت‌، ایمنی‌ از دشمنان‌ و روزی‌ در دنیاست‌.

وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا

«و برای‌ ما در کار ما راهیابی‌ را آماده‌ ساز»

اصحاب کهف از الله تعالی استدعا نمودند که در برنامه و امر ایشان که همانا مقاطعه با کفار و بریدن از آنها بود به‌ سامان‌ برسند.

مردم‌ آن‌ شهر در خارج‌ از آن‌ اجتماع‌ِ سالیانه‌ای‌ داشتند که‌ در آن‌ گردهم‌ آمده‌ بُتان‌ را پرستش‌ کرده‌ و حیوانات‌ را برای‌ آنها قربانی ‌می‌کردند و آن‌ پادشاه‌ ستمگر آنها را به‌ این‌ کار دستور می‌داد پس‌ چون‌ آن‌ جوانان‌ با قوم‌ خود به‌ آن‌ مراسم‌ رفتند، در این‌ کارها به‌ چشم‌ بصیرت‌ نگریسته‌ و دانستند که‌ پرستش‌ جز برای‌ ذاتی‌ که‌ آفریننده‌ ی آسمانها و زمین‌ است‌، شایسته‌ نیست‌.

آن‌گاه‌ یکی‌یکی‌ از قوم‌ خویش‌ بریده‌ در مکانی‌ جمع‌ شدند و برای‌ خود معبدی‌ ساختند که‌ در آن‌ فقط خالقِ یگانه‌ را می‌پرستیدند.

ناگهان، قوم شان‌ به‌ راز کارشان‌ پی‌برده‌ و شاه‌ را از ماجرای شان‌ آگاه‌ کردند، شاه‌ آنان‌ را احضار کرد و حقیقت‌ امر را از آنان‌ پرسید، ایشان‌ بی‌محابا حقیقت‌ را گفتند و او را به‌سوی‌ خالق یکتا دعوت‌ کردند. ولی‌ شاه‌ ایمان‌ نیاورد و تهدیدشان‌ کرد و برای‌شان‌ مهلتی‌ تعیین‌ نمود تا در آن‌ مهلت‌ به‌ شرک‌ برگردند.

در هر امری حکمت است، و این‌ مهلت‌ از لطف‌ و حکمت الله سبحانه و تعالی بود که ‌فرصت‌ گریختن‌ را برای‌ آنان‌ آماده‌ کرد.

آنگاه که جوانان به قصد مصون ماندن از فتنه‌ای که قوم‌شان برای‌شان تدارک دیده بودند به غار پناه بردند و به درگاه خالق منان دعا نمودند که:

پروردگارا! ما را از رحمت خویش بهره‌مند کن. یعنی ما را با رحمت خویش پابرجا بنما و از شرشان محافظت کن. و با رحمت خویش ما را بر انجام خیر و خوبی توفیق بده. و در کارمان راه نجاتی برایمان فراهم فرما.

یعنی هر سببی که انسان را به هدایت می‌رساند برای ما فراهم و میسر ساز، و کار دین و دنیای ما را درست کن. پس آنها کوشش نموده و به جایی که می‌توان در آن از فتنه پنهان شد، گریختند، و به درگاه الله سبحانه و تعالی زاری و فروتنی نموده و از او خواستند تا کارهای شان را برای آنان آسان نماید. پس برخویشتن و بر مردم تکیه نکردند.

الله سبحانه و تعالی دعای شان را پذیرفت و بر ای شان کاری کرد که گمانش را نمی‌بردند، پس فرمود:

👈 ﴿فَضَرَبۡنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمۡ فِي ٱلۡكَهۡفِ سِنِينَ عَدَدٗا﴾

و دعای‌شان را برآوردیم و پرده‌های خواب را چندین سال برگوش‌های شان فرو افکندیم. یعنی آنها را به خواب فرو بردیم، و (۳۰۹) سال در خواب بسر بردند، و این خواب موجب حفظ شدنِ دل‌های شان از ترس و اضطراب و محفوظ ماندن آنان از قوم‌شان شد، تا نشانه‌ای روشن (از قدرت و توانایی خالق یکتا) باشد.

برای شما نیز عزیز دل توصیه میشود تا این دعای زیبای قرآنی را برای حفظ دل ها و افکار شما از ترس و اضطراب، و رهائی از شرّ انس و جن، و رهیابی و سامان گرفتنِ امور تان ورد زبان کنید:

👈 ﴿رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا﴾

★ بار الها! ما را از سوی خودت رحمتی عطا کن، و راه نجاتی برای ما فراهم ساز!

👈 عزیزان گرانقدر:

لطفاً این سلسله ی تفسیر آیات را مطالعه و با عزیزان تان شریک سازید، و در اصلاح خود و جامعه بکوشید تا اجر عظیم دارین را از آن خود سازید.

جزاکم الله خیراً!

احمــد ( عـــــارفی)

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

یازده − 9 =