خود پرستم یا الله پرست؟

بیداری

0 2,344

👈 ﴿ خود پرستم یا الله پرست﴾؟

در این جای شکی نیست که هر حرامی را که الله تعالی از آن انسان را منع کرده، ضرر و زیان خطرناکی در آن نهفته است، و هر حلال از مزایای خاص خودش برخوردار است.

اما چگونه بندگی است این؟

الله سبحانه و تعالی برایت امر میکند که:

﴿كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ﴾ (۱۷۲ بقره)

از نعمتهای پاکیزه‌ای که به شما روزی داده‌ایم، بخورید و شکر خدا را بجا آورید.

ولی، آنقدری بخورید که بدن بدان ضرورت دارد، اسراف نکنید. و این امریست از او تعالی، چون در آن حکمتی نهفته است.

حکمت در این است که چون، انسان زیاده از مقدار ضرورت و حاجتش بخورد، تن و بدنش بیمار میشود، و چون تن بیمار شد، روح زیان میبیند.

چرا او تعالی اسراف کنندگان را نمی پسندد؟

كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ (اعراف ۳۱)

از نعمتهای الهی بخورید و بیاشامید، ولی اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست نمی‌دارد!

انسان ها عجیب اند!

اطاعت از طبیب در پرهیز از طیبات و پاکیزه ها، و سرپیچی از طاعت الله سبحانه و تعالی در خوردن خبائث و ناپاکی ها.

ازامر الله سبحانه و تعالی  که حرام ها را منع کرده، سرپیچی میکنیم، ولی طبیب که شما را از حلال ها پرهیز میکند،  از او اطاعت میکنیم؟

طبیب:

﴿از گوشت گاو، روغن، شکر، لیمو، و…. پرهیز کن تا از این بیماری نجات یابی…﴾

انسان:

همسرم، این چیز ها را از من دور کن، تا صحت یاب شوم.

امر او تعالی را که فرمود بخورید، بیاشامید، ولی اسراف نکنید، نادیده گرفتیم، ولی، بمجردی که طبیب گفت نخور که ضرر دارد، گفتیم چشم.

پس، این، نوعی از عناد، تکبر، سرکشی و سرپیچی از امر الهی، به تهلکه انداختنِ خود، عزت ک اکرام بخشیدن طبیب و خود پرستی و خود دوستی برای دفع مرض از بدن است، تا خدا پرستی و خدا ترسی.

خالق مهربان گفت از حرام ها پرهیز کن، چون در آن شر و اضراری است، و از طیبات بخور و بیاشام، ولی اسراف نکن. و بیزاری اش را از اسراف کنندگان آشکار کرد.

اما، ببین که بنده چی میکند و به کی ارج میگذارد و اوامر خالقش را چگونه پشت پا میزند.

این، صرف مثالی بود، از هزاران سرپیچی های روزمره ی ما انسانها در مقابل اوامر الهی.

مثال های دیگر را شما خود بردارید و جلو چشمان تان بگذارید، در آن تدبر وتفکر کنید.

این همه سرکشی و سرپیچی برای چی؟

بار الها! دردِ مان دوأ کن، تن مان را شفأ ده، و ماده ی هدایت را از ما برنگیر.

آمین یا رب العلمین

احمـــد ﴿عـــــارفی﴾

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سیزده + 14 =