ای کاش های بعد از مرگ

چشمانی که نمی بینند

0 26,408

👈 ﴿ای کاش های بعد از مرگ﴾:

ای کاش های روزی که راز های پنهان، همه آشکار میشوند، حجاب ها را بر میدارند، خانه ی قلب و فکر راباز میکنند، و درونِ دلها را میکاوند!

دیروز و امروز، دیشب و امشب، همه لحظاتی اند که آنچه پنهانی و پنهانکی انجام داده ایم، برای فردای روز محشر، آشکار خواهد شد.

انسان ابلهی میگزیند، چنین می پندارد، اگر این یک و آن یک را پنهانی مرتکب شود، عزت وآبرویش را خریده است. در حالیکه، عزت و آبرو در روز محشر، در مقابل میلیارد ها نفر، بدون لباس، عریان و لخت، برملأ خواهد شد.

سایکولوژی انسان عجیب است. پیش پایش را می بیند، ولی برای آن دورِ دور ها (لهم اعیون لا یبصرون بها)، چشم دارد، اما دیده نمیتواند.

ونیز عجیب است، بر اینکه این و آن را پنهانی، برای ارضای نفسش مرتکب میشود، ولی تعقل نمیکند که (خودش، قرینش، دو مَلَکِ مُقَرب،  و خالقش، و تمام اعضای وجودش) یعنی پنج شاهد، با شاهدانی از اعضای وجودش، روز محشر بر علیه او شهادت میدهند.

اگر انسان، با این طرز تفکر و پیشِ پای بینی، بمیرد، خاک بر سر کرده است. چون، روزی که می میرد قیامتِ عالمِ قبر و برزخ بر او آغاز میگردد، و تا روزِ محشر، که والله اعلم چند هزار سال در آن خواهد بود، برای بندگی و اسارتِ نفس و هوای و هوس هایش، رنج ها و عذاب ها خواهد کشید.

چی رسد به بی عزتی و بی آبروئی روز محشر، و آتشِ سوزانِ جهنم.

ای کاش بنده ی خالق یکتا میبودیم، تا بنده ی نفس، شهوات، هوس ها و رؤیا هائی که، تا قبر بدرقه ی مان کرد، و شانس نداد، لحظه ای بندگی آن خالق منان را کنیم، خالقِ بی همتائ که برای بندگی خلقِ مان کرد!

ای کاش! ای کاش!

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

14 + 16 =