کشف انسان درون

رمضان و تقوای

0 77,298

✦آیا میدانستید؟✦

✸﴿کشفِ انسانِ درون﴾✸

پروردگار هستی شایسته ی تمامی سپاس ‌ها وستایش ‌هاست, واگر تمامی مخلوقات برای شکر وسپاس نعمتی از نعمت‌ های الله سبحانه و تعالیبا هم جمع شوند،نمی‌توانند شکر وسپاس نعمتی از نعمت‌هایش را آن چنان که شایسته ی او تعالی است به جای آورند.

یکی از آن نعمت ‌های بزرگ ماه رمضان است که گناهان در آن آمرزیده می ‌شوند وبا به زنجير كشيده شدن شياطين عبادت در اين ماه آسان تر و دل نشين تر خواهد بود.

پس برای این که بهره‌ی ما از روزه‌ های مان فقط گرسنگی وتشنگی نباشند باید با دل و جان به سوی این ماه و این عبادت برویم.

ماه مبارک رمضان ماه قرآن است، در این ماه شبی است به نام شب قدر که تمامی قرآن در این شب از لوح محفوظ به بیت العزّۀ در آسمان دنیا فرو فرستاده شده است؛ بدین سبب این ماه ازاهمیت خاصی برخوردار است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و اصحابه و سلم حکمت مشخص نشدن وقت دقیق شب قدر را چنین بیان نموده اند:

﴿امیدوارم این کار؛ یعنی پنهان ماندن شب قدر- برای شما بهتر باشد، واین بهتر بودن بدین علت است که جویندگان آن در تمامی اوقاتی که امید دریافتن آن را دارند, در جستجوی آن تلاش فراوان وعبادت بیشتری انجام دهند, در نتیجه عبادت آنان بیشتر می‌شود وپاداش فراوانی برای خود کسب می‌کنند﴾.

اما اگر زمان دقیق آن مشخص بود، شاید فقط ما به قیام آن شب اکتفا می‌کردیم، در حالی که الگوی ‌مان رسول الله صلی الله علیه و سلم با عمل خودشان به ما یاد داده‌اند که در ده شب آخر رمضان کمر همت ببندیم و با ماندن در مسجد اعتکاف کنیم تا اجر این شب بزرگ از ما فوت نشود.

فرموده‌ی الله جل جلاله «سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ»

«آن شب تا طلوع صبح،  شب سلامت ورحمت است».

این سلامتی مذکور در آیه شاید دو معنا داشته باشد:

اول:

﴿سلامتی از هر نوع مرض و درد﴾.

و دوم:

﴿حاصل شدن هر گونه سلامتی در دنیا و آخرت با به دست آوردن خیرات و برکات آن شب﴾.

پس چون در این شب انسان از تمامی بدی ها و دردها سالم نگه داشته می‌شود باید تا آن جایی که سعی وتوانش می‌رسد کوشش کند تا اینکه از آنهایی باشد که در این شب از جهنم رهایی پیدا می‌کنند و از عذاب آن سالم نگه داشته می‌شوند.

رسول الله صلی الله علیه و سلم چون حقیقت شب قدر و ارزش آن را می‌دانستند، در ده شب آخر رمضان چنان در زنده داری شب‌های آن کوشش می‌کردند به طوری که هیچ وقت چنین کاری را نمی‌کردند.

در شب قدر، شبی که از هزار ماه بهتر است، و شبی که هر كس از آن محروم ماند از تمام خيرها محروم مانده است، باید هر فرد تا آنجایی که در توان دارد به نماز بایستد و دعا کند.

در حدیثی از عایشه رضی الله عنها آمده است که گوید:

گفتم ای رسول الله اگر دانستم چه شبی شب قدر است؛ در آن شب چه بگویم؟ فرمودند: بگو:

✮﴿اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّى﴾

« بار الها!» تو بسیار گذشت کننده و بخشنده‌ای و گذشت و بخشش را دوست داری، پس مرا ببخش»» (رواه ابن ماجه)

شاید بعضی تعجب کنند که چرا از میان این همه دعا رسول کریم صلی الله علیه و سلم دعای بخشش را انتخاب کردند؟

اگر ما حقیقت این دعا را بدانیم دیگر جای تعجبی نیست، زیرا اگر به ما می ‌آموختند که فقط بهشت را از الله سبحانه و تعالی بخواهیم شاید بعد از عذاب در جهنم مسحق بهشت باشیم!

ولی اگر ما از الله سبحانه و تعالی بخشش را بخواهیم و ما را ببخشد دیگر وارد جهنم نخواهیم شد، و خود این دعا نشانه‌ی فروتنی بنده است که به درگاه الله سبحانه و تعالی اعتراف می‌کند که گناه کار است و در مقابل طاعت و عبادتِ خالق بی نهایت مهربانش، کوتاهی کرده است و برای همین است که از ته ی دل از رب منان بخشش می‌خواهد و دست به دعا بر می‌دارد.

ما باید در دعاهای مان بندگی و نیازمان را به الله سبحانه و تعالی برسانیم و از ته ی دل دعا کنیم چون، الله متعال دعا را از قلب غافل قبول نمی‌کند!

رسول الله صلی الله علیه و سلم می‌فرمایند:

✮ «خواسته ی خود را از خدا بخواهيد در حالي كه به قبول دعا اطمينان داريد. بدانيد خداوند از دل غافل و ناآگاه، دعا را قبول نمي‌كند» (رواه ترمذی)

من خودم دعا میکنم تا الله سبحانه و تعالی قلب مرا از غفلت نجات دهد، و مرا در زمره ی صاحبان قلب های غافل، آنانیکه در مقابل خالق شان ایستاده اند، ولی هنوز در دلهای شان نیت بر ارتکاب گناه، بعد از سپری شدن رمضان را دارند، محسوب نکند.

این چی نماز گذاری است که با خودش میگوید:

﴿رمضان ختم شد، فلان گناه را اگر انجام دهم باکی نیست، ولی حالا در رمضان از آن گناه دروی میکنم﴾

این، نوعی از غفلتِ قلب است که مخلوطی از نفس و تلبیس ابلیس، پلان های ارتکاب گناهان را، در ماه مبارک رمضان، در افکار و دلهای مسلمانان، جابجا میکند.

برادر و خواهر مسلمان!

آخرین لحظه های، روزهای پیسنِ ماه رمضان مثل کسی است که جنس هایش را حراج می کند و در روزهای آخر دیگر شروع به جمع کردن جنس هایش می کند.

در هفته ی آخر ماه رمضان قرار داریم این ماه برای ما یک ماه طلایی و یک فرصت بی مثال بود.

به عنوان یک انسانی که بنا بود در این ماه رمضان یک پروژه خودسازی را برای خودمان در دست اجرا داشته باشیم و خودمان را به یک نقطه ی عالی و یک درجه بلندی از سعادت انسانی برسانیم.

جا دارد در این روزهای باقی مانده از ماه رمضان بازنگری کنیم و ببینیم که چقدر از وعده هایی که پیغمبر اکرم صلی الله علیه وسلم داده بودند و آدابی را که برای این ماه ذکر کرده بودند انجام دادیم.

باید ببینیم ما چقدر در راستای کسب تقوای الهی مؤفق بوده ایم و تا چه اندازه روحِ تقوای در وجود مان حاکم شده است.

چقدر توانسته ایم دست افتادگان را بگیریم و روزه داران را بسوی خوان افطاری دعوت کنیم.

آیا زکاتِ مال و داشته های مان را ادأ کرده ایم؟

چقدر روح رمضانی را در یازده ماه بعدی در نفس های مان احیأ خواهیم کرد؟

آیا بودنِ مسلمان خوب، با سیرت نیک، برای یکماه کافیست؟ و یازده ماه دیگر را با شیاطین انسی و جنی رفاقت کنیم؟

سوالات زیادی داریم که بایستی به هر یک جواب داد!

شما را به خودِ تان وامیگذارم، تا به پرسش های تان جواب ارائه کنید، و تا فجر فردا، انسانِ نوین را در داخل قلمرو وجود و روحیات پاکیزه ی رمضانی تان دریابید!

به امید ملاقات بنده ی مسلمان و مؤمن، همانی که در درون شما هست، و بایستی او را دریابید، و دست دوستی را برایش دراز کنید!

اینک دست من برای دوستی با شما!

عزیزان گرانقدر:

لطفاً این مضامین خیلی مهم و حیاتی را با تمام خانواده، اقارب، دوستان، و همکاران تان شریک سازید، و در رشد فکری، عقیدتی، ایمانی و وجدانی همنوع تان اقلاً یک امر خیری را، مایه ی حصولِ صدقات جاریه ی تان سازید.

جزاکم الله خیراً!

احمـــد ﴿عـــارفی﴾

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دو × 2 =