سید الاستغفار

گناه کردم، چی کنم؟

0 76,718
آیا میدانستید؟
👈 ﴿گناه کردم، چی کنم؟﴾

سلام های فجریه نثار تک تک شما عزیزان باد.

روزانه، صدها سوال از برادران و خواهران میگیرم که:

﴿استاد، من به یک عادت و گناه بدی آغشته ام، چگونه توبه کنم؟﴾

★ جای شکر و سپاسگذاری از بارگاه الله سبحانه و تعالی است که اکثریت، بدنبال گم گشته ی خود، که همانا محبت قدیم با ذات قدیم است، چشم درد، هی اینطرف و آنطرف میگردند، تا همان قلب زیبا و مقدسی که داشتند، دوباره بدست آورند، و باخالق مهربان و بخشاینده ی شان پای راز و نیاز بنشینند.

👈 عزیزان گرانقدر و دوست داشتنی!

بازگشت، استغفار، وتوبه کردن از گناه روش و نحوه ی خاصی ندارد، فقط کافیست که توبه کننده بگوید:

★ ﴿ بار الها! من از فلان گناهی که مرتکب شدم پشیمان هستم و به درگاهت توبه می کنم﴾

★ ﴿بارالها! توبه ام را بپذیر، چرا که تو بسیار توبه پذیر هستی، پس توبه ام را بپذیر و از گناهم درگذر و مرا یاری ده که دیگر به سوی آن گناه نروم..﴾

یا بگوید:

★ ﴿بار الها! از فلان گناه به درگاهت توبه می کنم ..﴾.

تمام بنی آدم خطأکار و عصیانگر اند، ولی بهترین آدمیان، توبه کنندگان اند.

توبه کنندگان جایگاه خاصی نزد الله سبحانه و تعالی دارد، و الله سبحانه و تعالی توبه کنندگان را خیلی دوست دارد.

در مورد توبه، اضافه تر از ۳۰ مضمون تا حال تحریر و در صفحه ی فیسبوک نشر نموده ام.

اما، این بار، میخواهم یک تحفه ی خیلی گرانبها و با ارزشی را خدمت شما تقدیم کنم.

👈 تحفه ی من یکی از بهترینِ دعا های توبه است که بی نهایت دعای زیبا و قشنگیست که نهایتِ سپاس و شکر نسبت به خالق یکتا، و مطالبه ی مغفرت با الفاظ قشنگی از او تعالی را نشان میدهد.

الفاظِ توبه و درخواست مغفرت از بارگاه الله سبحانه و تعالی خیلی زیاد است، ولی بهترین الفاظی که میتوان اساس توبه ی خود مان را با خشتِ حروف و کلماتِ زیبای آن، تهداب گذاری کنیم بنام ﴿ ســید الاستـــغفار﴾ و یا سرتاج و آقای تمام ادعیه ی توبه یاد میشود.

👈 دعای ﴿سید الاستغفار﴾ را میتوان هر وقت ورد زبان کرد، ولی بهترین زمانی که بایستی این دعا را بخوانیم، بعد از نماز فجر، و یا نماز مغرب است.

مقبولی این دعا این است که با الفاظ زیبائی شروع میشود، که بزرگی او تعالی و عجز بنده اش را نشان میدهد، این دعای زیبا برای اظهار ندامت و توبه چنین آغاز میشود:

★ ۱- اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّی.

✧ بار الها تو ربِّ منی.

سبحان الله، این دعای سیدالاستغفار، چی زیبا آغاز میشود!

👈 خودت را خجل، و خطا کار حساب میکنی، و حیا میکنی که با این همه جفائی که با خالقت کرده ای، چگونه او تعالی را خطاب کنی، و چگونه، از کجا، چطور، با کدام الفاظی از او تعالی طلب مغفرت کنی.

اینطورنیست که قبل از ثنأ و صفت او تعالی، آناً از او تعالی چیزی بخواهی. این الفاظ نهایتِ ادبِ بنده ی خاکی را در مقابل خالق مهربان و بخشاینده اش نشان میدهد، و خطاب به او تعالی میگوید:

👈 تو خالق منی، تو آقای منی، تو آنِ منی، تو از منی، و با منی، تو آمر منی، تو ارباب منی! من با همه چیزی که در این دنیا دارم، در مقابل تو، ناچیز و هیچم، من یک بنده ی خاکی ام، عصیانگر و خیلی گنهکار،

★ اما، بار الها، من تو را دارم، در اعماق قلبم، در رگ رگ وجودم، در افکارم، بر تو ایمان و یقین دارم، تو یگانه خالق منی.

بعد از اینکه بنده میگوید ﴿اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّی﴾، به الفاظ بعدی اقرار به وحدانیت و صفات خالقش میپردازد، چون، دیگر برایش مشکل است که با این همه روسیاهی، عاجلاً چیزی از خالقش بخواهد، و به ادامه ی اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّی میپردازد:

👈 ۲- لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْت

بجز تو معبود دیگری نیست

خالق بی اندازه مهربان، و نهایت بارحم من، تو یگانه معبود برحق هستی، و بجز تو، معبود دیگری قابل پرستش نیست.

چون، بنده ی گنهکار و عاصی، وقتی گناهی را مرتکب میشود، شیطان را به خدائی میپذیرد، و خالقش را فراموش میکند. ولی، زمانی، ندامت میکشد، و از کرده اش پشیمان میشود، به اشتباهش پی میبرد. و به ملامتِ خودش و نفسش میپردازد، و با زبان و قلب، بعد از نماز فجر و مغرب، و اشک های نادم و پشیمان از چشمانش، به گونه های میریزند، و میگوید:

👈 لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْت ﴿بجز تو معبود دیگری نیست﴾.

اینجا، آدمی پی میبرد که او فقط مخلوقِ عاجز، ناتوان و خاکی بیش نیست، و خالقش یگانه و واحد است. او کسی است که این بنده، و تمام بندگان دیگر را آفرید، به آنها چشم و گوش و تمام اعضای وجود، عقل و هوش و نعمات گرانمایه ای ارزانی کرد.

پس، با الفاظ بعدی، همه را اقرار میکند، و ادامه میدهد:

👈 ۳- خَلَقْتَنِیْ وَأَنَا عَبْدُکَ

★ تو مرا آفریدی و من بنده ی تو هستم.

بلی، نسیان، فراموشی، غرور، تکبر، و پیروی از شیطان و هوای نفس بنده را از حالت معصومیت و پاکی خارج کرده، شیطان را قرین او میسازد.

اینجا، بنده احساس میکند که او پیرو نفس و وسوسه های شیطان شده و کار هائی از اوسرزده است که باعث خجالت و شرمساری وی شده است.

★ حال، بنده اقرار میکند ﴿ تو خالق منی، و من بنده ی تو هستم﴾.

بدون شک که برای تظاهرِ ندامت و شرمساری، الله تعالی را ثنا و صفت گفت، و او تعالی را با وحدانیت ستود. به ادامه ی این الفاظ زیبا، پایبندی خویش را به خالقش اظهار میکند:

👈 ۴- وَأَنَا عَلَی عَهْدِکَ وَوَعْدِکَ مَا اسْتَطَعْتُ

★ ﴿و بر پیمان و و عده ام با تو بر حسب استطاعت خود، پایبند هستم﴾

انسان، هر قدر خوب هم باشد، اشتباهاتی از او سر میزند، و بهترین ها، همان هائی اند که حسب توان خویش استطاعت کنند و با بروز اشتباهات، خطا ها و گناهان، رویش را در خاک بمالد، و پیمان و وعده اش را تجدید کند.

آدمی، هر گناهی را که انجام میدهد، ولو، گناه، هر قدر کوچک و صغیر باشد، نظر به نوعیت و کیفیت گناه، شرِّ گناه را با خود دارد. یعنی، هر گناه، باعث ایجاد و بروز شرّی میشود، و این شرّ باعث ایجاد شرارت های دیگری میشود که همه بستگی به تمایل نفسی شخص به گناهانِ خاص خودش را دارد.

پس، انسان، همیشه از شرِّ گناهانی که انجام داده است، بایستی به خالق مهربان، الله سبحانه و تعالی، پناه ببرد. به تعقیب لفظ قبلی، توبه کننده ادامه میدهد:

👈 ۵- أَعُوْذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ

★ از شر آنچه که انجام داده ام به تو پناه می برم.

اگر آدمی، از شرِّ گناهانی که با جوارح بدنش، قلب و دلش، دماغ و فکرش انجام داده است، به خالقش پناه نبرد، شکار حوادث شر انگیزی خواهد شد، آنگه، شاید دیر شده باشد، چون شرّ به وقوع پیوسته است.

✧ در مرحله ی بعدی، توبه کننده، شکرانِ نعمت های ارزانی شده به وی را ادأ میکند، از خالقش تشکری میکند، و به گناهانش اعتراف میکند، و ادامه میدهد که:

👈 ۶- أَبُوْءُ لَکَ بِنِعْمَتِکَ عَلَیَّ، وَأَبُوْءُ بِذَنْبِی

★ ﴿به نعمتی که به من عطا فرموده ای، اعتراف می کنم، و به گناهم اقرار می نمایم﴾

زمانیکه گنهکار اقرار به اعمال بد و گناهانش میکند، توفیق اعطای فرصتِ توبه به وی ارزانی میگردد. این زمانیست که خودش، از عمال خودش سخت پشیمان است و نفسش را سخت سرزنش میکند، و تهدیدش میکند:

✧ ﴿چرا این کار را کردی، مگر تو آدم پاک و نیکی نبودی، مگر وجدانت تورا از این کار منع نکرد، چرا، چرا؟﴾

سرش پائین، دارد خجالت میکشد، اشک ار چشمانش سرازیر است، و بالای مصلی، روبه سوی قبله، در نیمه ی شب، هنگامی که همه خواب اند، بنده با خالقش راز و نیاز میکند و بالاخره، الفاظ مهمی را که بایستی به پروردگارش بگوید، چنین ادأ میکند:

👈 ۷- فَاغْفِرْ لِیْ فَإِنَّهُ لاَ یَغْفِرُ الذُّنُوْبَ إِلاَّ أَنْتَ.

★ ﴿پس مرا ببخشای، چرا که بجز تو کسی گناهان را نمی بخشاید﴾

حالا این را در اعماق قلبش احساس کرده که زمان آن رسیده که توقف کند، و بسوی خالقش برگردد، و بالای تمام گناهانش یک خط درشتِ ( بازگشت) و توبه را ترسیم کند.

فرد، در این موقف، با صدق دل، از خالقش طلب مغفرت میکند، و با این الفاظ قشنگ ﴿فَإِنَّهُ لاَ یَغْفِرُ الذُّنُوْبَ إِلاَّ أَنْتَ﴾ پس مرا ببخشای، چرا که بجز تو کسی گناهان را نمی بخشد، دعای سید الاستغفار را به آخر میرساند.

👈 «اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّیْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، خَلَقْتَنِیْ وَأَنَا عَبْدُکَ، وَأَنَا عَلَی عَهْدِکَ وَوَعْدِکَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوْذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوْءُ لَکَ بِنِعْمَتِکَ عَلَیَّ، وَأَبُوْءُ بِذَنْبِیْ فَاغْفِرْ لِیْ فَإِنَّهُ لاَ یَغْفِرُ الذُّنُوْبَ إِلاَّ أَنْتَ».

الهی! تو پروردگار من هستی،بجز تو معبود دیگری نیست، تو مرا آفریدی، و من بنده ی تو هستم، و بر پیمان و عده ام با تو بر حسب استطاعت خود، پایبند هستم، و از شر آنچه که انجام داده ام به تو پناه می برم، به نعمتی که به من عطا فرموده ای، اعتراف می کنم،و به گناهم اقرار می نمایم، پس مرا ببخشای، چرا که بجز تو کسی گناهان را نمی بخشاید.

﴿بخاری ۷/۱۵۰﴾

👈 این بود عزیزان من بهترین الفاظ و دعا برای توبه و اظهار ندامت به درگاهِ خالق بخشاینده و مهربان.

★ هر لفظ این دعا را جدا جدا خدمت تان تفسیر نمودم، تا عمقِ نأثیرات معنوی این دعا را بیاموزید، و نیز ماده وار، آن را تحریر نمودم تا درحفظ کردن برای تان آسان و سهل گردد.

هرگاه، بالای سجاده نشستید، و دعا کردید، این بنده ی گنهکار و حقیر را نیز از دعای زیبای تان فراموش نکنید.

جزاکم الله خیراً!

احمــد(عـــــارفی)

👈 نوت: بخش قبلی را از لینک زیر دریافت، چاپ، مطالعه و ترویج کنید:

آیا میدانستید؟﴿ گناه کردم، چی کنم؟﴾﴿تأثیر گناهان در زندگی و جامعه﴾:﴿بخش هشتم﴾:یکی از موانع معرفت، گناه است که…

Posted by Did You Know? Aya Meydanestid? on Wednesday, March 23, 2016

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دو × 2 =